و هنگامی که
سوال میکنند از تو
در مورد عشقِ حسین (علیه السلام)؛
قَالَ هَٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّي ...
(نمل/۴۰)
بگو این از فضل خدای من است ...
و اين نعمت را؛
إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ...
(آل عمران/٣٧)
خدا هر کس را که بخواهد؛
روزیاش میکند،
به غیر حساب ...
سلام می دهم و دل خوشم که فرمودید
هر آنکه در دل خود یاد ماست زائر ماست
اِنَّ لِقتل الحُسَینِ (علیه السلام)
حرارةً فِی قُلوبِ المُؤمِنین
لَن تُبرَدُ اَبَداً ...
اینجا تنها جایی است،
که "تَر و خشک"
با هم نمیسوزند!
هر که چشمهایش تَر است،
بیشتر از عشقى كه خاموش نمیشود دارد.
بعد از عاشورا...
وظیفهی زنان کاروان
سختتر شده بود!
آرام کردن کودکان...
رسیدگی به بیماران و مداوای زخمها...
پرستاری از امام سجاد(علیهالسلام)...
مقاومت در برابر دشمن...
آنها، باید هرطور که بود...
فراموش میکردند چشمهایشان
از حملهی دشمن به فرزندان و...
برادرانشان چه دیده!
سختیها...
همیشه ظرفیت قلبها را
مشخص میکنند؛
اینکه چقدر صبورند و چقدر مقاوم!
بعد از عاشورا...
انگار خدا میخواست...
با زینب...
با رباب...
و با امالبنین(سلاماللهعلیهماجمعین)
نشان بدهد
قلب پُر مِهر یک زن...
در سختیها...
چقدر توان دارد!
...
صلی الله علیک یازینب الکبری
يك دهه عزا گرفتيم؛ الحمدلله!
راستش كمى خسته هم شديم!
قصه را شنیدیم و خسته شدیم!
نه دیدیم و نه چشيديم... ولی خسته شدیم!
تازه تمام مصیبتهای «یک ظهر تا غروب» را برایمان تقسیم کردند در «يك دهه»... ولی خسته شدیم!
گرما، عطش، داغ، سبّ پدر، هلهله، قهقهه و ... را هم اضافه كن!
اينها همه مىشود؛
لا یوم کیومک یا اباعبدالله!
میشود؛
آجرک الله یا صاحب الزمان!
میشود؛
سلام بر قلب زینب صبور
کوچهها مشکیپوش!
بوی اسفند و عَلَم بر دوش...
کودکان، با جوش و خروش...
میرسد هرلحظه آوایی به گوش:
سلام بر محرم و سلام بر عَلَم!
سلام بر کتیبههای محتشم!
...
صلی الله علیک ملیک السماء
مُحَرَّم...
آغاز فصلِ نوکریست!
بوی اسپند و...
دلشورهی روضههای #تُ...
پیراهن مشکی و...
شالِ عزایت...
روز و شب، در هیئت
نَفَس کشیدن...
جان آدمی را روحی تازه میبخشد!
و من، ماندهام...
اگر این عشق نبود...
اگر محبتت را نداشتم...
اگر پدر از سَرِ شوق...
و مادر، از سَرِ لطف...
نامت را به من یاد نداده بود...
در دایرهی قسمت، کجا ایستاده بودم؟!
هربار که نامت را میبرم...
دهانم شیرین میشود!
لبهایم، به شور میافتند و...
قلبم، به تپش...
که نکند روزی بیاید و...
نتوانم نامت را بر زبان، جاری کنم!
دستانم را گرفتهام بالا...
آمدهام برای گدایی!
بده در راه خدا؛
هرچه که میخواهی!
فَتَصَدَّق عَلَینا
السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ
وَ عَلَی الاَْرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ
عَلَیْکَ مِنّی سَلامُ اللَّهِ
[اَبَداً] ما بَقیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ
وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِکُمْ
اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ
وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ
وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ
وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ
پرچم زدهاند از غم تو کوچه به کوچه
انگار، عوض کرده زمین، پیرهنش را...
مگر نه اشک زیباترین شعر و بی تاب ترین محبت و پر گدازترین ایمان و تب دار ترین احساس و خالصترین «گفتن» و لطیف ترین «دوست داشتن» است که همه در کوره دل به هم آمیخته و ذوب شده و قطره ای گرم شده اند به نام اشک؟ مگر نه قلب، قالب اشک است و اشک در قلب شکل می گیرد ولذا اشک شبیه قلب است:
ای بسا قلبهای سوزانی
که زبان راز آن نگوید باز
لیک آن دیدگان نورانی
راز دلداده می کند ابراز
عشق یک سینه و هفتاد و دو سر میخواهد
بچه بازیست مگر عشق؟جگر میخواهد
سمت پاهای پر از پینه بیا برگردیم
آی هم قصه ی دیرینه .بیا برگردیم
عشق یک سینه و هفتاد دو سر میخواهد...
حسین جان!
چندیست که مرا با دنیای دنیاییها کاری نیست
میخواهم هرجا که هستم
در دنیای تو باشم
دلم پیش تو باشد...
مرا بخر
فقط برای خودت....
حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) فرمود: «همانا رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: مثل امام، چونان کعبه است که بر گردش میچرخند و او بر گرد چیزی نمیچرخد».(بحارالانوار، ج 36، ص 353)
#ماندگار همچو حسین
دلدار ما با هفتاد و دو قربانی
به مصاف عشق میرود
میرود تا رسم دلدادگی بیاموزد
میرود سر میدهد، که بفهمیم معنای سربلندی را
دست میدهد، که تا عالم باقیست، دست خلایق را بگیرد
غریب میشود که غریب نمانیم
میرود تا راه و رسم قربانی شدن را به ابراهیم و هزاران
نسل بعد او نشان دهد.
#ماندگار همچو حسین
قالَ الْحُسَيْنُ عليه السلام: لا اَفْلَحَ قَوْمِ اشْتَرَوْا مَرْضاةَ الْمَخْلُوقِ بِسَـخَطِ الْخـالِقِ.
امام حسين عليه السلام فرمود: ملّتى كه خشنودى مخلوقین و مردم را با خشم خالق(آنها) معامله كند هرگز رستگار نخواهد شد.
عوالم، ج 17، ص 234
راستی در گفتار و کردار، انسان را محبوب دلها و منبع شایسته اعتماد برای مردم میسازد. در حالی که ریا و نفاق و دروغ، افزون بر آنکه شخص را در جامعه و پیش خدا، بی اعتبار میسازد، سبب گسستن پیوندهای اجتماعی نیز میشود و افراد را پیش یکدیگر بی اعتماد میکند. انسانهای دروغگو به دوگانگی در شخصیت دچار میشوند و به همین دلیل، به هنگام برملا شدن دروغ و ریاکاری شان، گرفتار رنج و عذاب وجدان میشوند. در حالی که افراد راستگو و راست کردار، چون تنها آن گونه که مینمایند هستند، وجدان آرامی دارند و از آشکار شدن باطن خویش نزد مردم نگران نیستند.
غرور یکی از مرضهای قلبی است که انسان را از درون تهی میکند و اعمال و رفتار انسان را نابود میکند و در حقیقت به جای اینکه پروردگار بیهمتا را پرستش کند از نفس، مال، مقام و علمش بتی ساخته و آنها را عبادت میکند.
مرحوم سید عبدالله شبر، از علمای بزرگ اخلاق در تفسیر توکل می گوید: «توکل منزلی از منزلگاه های دین و مقامی از مقامات اهل یقین بلکه از درجات مقربین است. حقیقت توکل همان اعتماد قلبی در همه کارها بر خداوند و صرف نظر کردن از غیر او است و این منافاتی با تحصیل اسباب ندارد مشروط بر این که اسباب را در سرنوشت خود، اصل اساسی نشمرد. پس توکل به معنای ترک فعالیت و کوشش جسمانی و تدبیر عقلانی نیست، چون این کار در شریعت مقدس حرام و قبیح است و در شرع مقدس اسلام، تلاش در اموری مانند صنعت و زراعت و سایر راه های به دست آوردن رزق و روزی و تأمین معاش، امری محبوب و مورد تأکید است. (اخلاق شبر، ص ۲۷۵، با تلخیص و تصرف).
امام صادق علیه السلام
۳چیز پشیمانی در پی دارد.
به خود بالیدن-فخر فروشی-چیره جویی بر دیگران
حضرت علی بن موسی الرضا(علیه السلام) میفرمایند: هر كه غم و نگرانى مؤمنى را بزدايد، خداوند در روز قيامت گره غم از دل او بگشايد.
دغل در فرهنگ لغت به سه معنی آمده است ،مکر و فریب ،مکار و حیله گر ،ناخالص و تقلبی و دغل باز همان انسان متقلب است
عهد و پیمان دو قسم است:
1- عهد و پیمان با خدا، یعنی انسان بر اساس خلقت و فطرت پاک انسانی و تعالیم دین الهی متعهد است تا خدا را بپرستند و از او اطاعت کند و از پیروی شیطان دور گزیند چنان که خداوند در قرآن فرمود: ای فرزندان آدم آیا با شما عهد نکردم که شیطان را نپرستید، زیرا برای شما دشمن آشکاری است و این که مرا بپرستید که راه مستقیم این است.
و باز میفرماید به پیمانی که با خدا بستهاید وفا کنید تا من نیز به پیمان شما وفا کنم.
2-عهد و پیمان انسانها با یکدیگر که بر چندگونه است، مانند پیمانهای حقوقی، تجاری، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...
پروردگار جهان با این لحن قاطع میگوید که افراد بشر نباید تشخیص خودشان را در مسائل مربوط به سرنوشتشان حاکم سازند چرا که علم آنها از هر نظر محدود و ناچیز است و معلوماتشان در برابر مجهولات همچون قطرهای در برابر دریا است. آنها با توجه به علم محدود خود نباید در برابر احکام الهی روی در هم کشند. باید بطور قطع بدانند که خداوند اگر جهاد و روزه و حجّ را تشریع کرده همه به سود آنها است، توجه به این حقیقت روح انضباط و تسلیم در برابر قوانین الهی را در انسان پرورش میدهد، و درک و دید او را از محیطهای محدود فراتر میبرد و به نامحدود یعنی علم بیپایان خدا پیوند میدهد.
امام علی علیه السلام فرمودند:
از لغزش دیگران خوشحال نباش زیرا نمی دانی روزگار باتو چه خواهد کرد.
|
دین اسلام هدف اصلی ازدواج و تشکیل خانواده را ایجاد آرامش در انسان ها و ایجاد محبت و مودت در زوجین دانسته و تولد هر فرزند می تواند باعث افزایش عشق و محبت میان زوجین شده و تاثیرا ت مثبت و سازنده ای را در زندگی آنان ایجاد نماید. از دیدگاه اسلام، فرزندان از ارکان مهم خانواده محسوب و در آیات و روایات از فرزندان با تعابیری همچون ثمره فواد، قره عین، مایه خوشبختی، مایه ثواب و پاداش اخروی و رحمت و غفران الهی یاد شده است. در قرآن کریم به موارد فراوانی از دعای پیامبران به درگاه خداوند برای طلب فرزند اشاره نموده است، مانند تقاضای فرزند از سوی حضرت زکریا علیه السلام به محضر حق تعالی. آیات و روایاتی وجود دارد که فزونی جمعیت مسلمانان را یک معیار مهم هم در دنیا و هم در آخرت قرار داده است. فرزندان در دنیا ز ینت، مایه ی استعانت، امداد، قدرت و مایه غلبه مومنان و در آخرت مایه ی مباهات پیامبر اسلام علیه السلام معرفی شده اند. ادله شش گانه بر رجحان کثرت اولاد دلالت دارد که عبارتند از: آیات، روایات، اجماع، عقل، سیره معصومان و سیره عقلا. بنابراین داشتن اولاد فراوان، مورد تاکید اسلام است و عقل نیز آن را تایید می نماید، همچنین علم پزشکی و روان شناسی نیز بسیاری از فواید داشتن اولاد را برشمرده اند که تاییدی است بر دیدگاه رجحان داشتن اولاد فراوان
یکی از معیارهای زندگی بشر، معاشرت و دید و بازدیدهای صمیمانه و بدور از تکلف است. از این رو متابعت از توصیه های اسلام درمورد مهمان داری و مهمان نوازی دلها را به هم مهربان تر و صفا و با صمیمیت می کند و اقوام و دوستان یکدیگر را می بینند و آشناتر می شوند، روحها شاداب و زندگیها با نشاط می گردند. بنابراین یکی از ضرورتهای اخلاقی هر مسلمانی معاشرت داشتن با یکدیگر در پرتو مهمان داری است.وپایداری واستحکام معاشرتها و رابطه های مردمی در سایه رعایت این نکات بر گرفته از حقوق متقابل است،بگونه ای که یک مسلمان بتواند در چارچوب اصول وفرهنگ دینی خودش با شهامت امضای دین را پای رفتارش بگذارد .
در نهجالبلاغه، دنیا زیاد مورد نکوهش قرار گرفته، به گونهای که ممکن است چنین برداشت شود که دنیا مایه درد سر و پدیده زشتی است که موجب فریب و گمراهی انسان میشود؛ اما واقعیت آن است که اولاً، حضرت علی علیهالسلام در کنار نکوهش دنیا، گاه آن را تحسین کردهاند. در واقع، این دلبستگیها و تعلّقات روحی به دنیا است که پیامدهای ناگوار و تبعات سوئی به دنبال دارد و همینها مورد مذمّت قرار گرفته است. ثانیا، مخاطب حضرت علی علیهالسلام قاسطین، ناکثین و مارقین هستند و آن حضرت از نوع نگرش آنها نسبت به دنیا بیزار و متنفّرند و دید آنها را نسبت به دنیا مورد سرزنش قرار میدهند.
دنیاطلبی یکی از مهم ترین گرفتاری های بشر کنونی است. چنانکه در حدیث شریف آمده است که دوستی دنیا منشأ هر گناهی است. وقتی به رفتار خود و دیگران نگاه می کنیم، صحت حدیث مذکور را مشاهده می کنیم. برای به دست آوردن مال بیشتر دست به هر معصیتی می زنیم. دزدی، رشوه، احتکار، ربا، طمع، ذلت پیش بنده و صدها گناه دیگر از مفاسدی است که با دنیاطلبی انسان همراه است.