احب الله من احب حسینا

قال رسول الله صلی الله علیه و آله :

حسین منی و انا من حسین، احب الله من احب حسینا، حسین سبط من الاسباط

حسین از من است و من هم از حسینم، هر که حسین را دوست بدارد خداوند

دوست او باد، حسین فرزندزاده ای است از فرزندزادگان انبیاء

این حدیث جزو مشهورترین احادیثی است که از رسول اکرم (ص) در

حق نواده گرامیش حسین بن علی (ع)، از طریق اهل سنت نقل شده است.

این حدیث را احمد بن حنبل و ترمذی و ابن ماجه از طریق سعید بن راشد از

یعلی بن مره نقل کرده و گفته اند که یک روز حضرت پیامبر (ص)

به مهمانی تشریف می بردند، در راه به امام حسین (ع) برخورد کردند که با

جمعی از کودکان سرگرم بازی بود. حضرت (ص) با مهربانی و خوشروئی او را

دنبال کردند تا سرانجام در آغوشش گرفتند، بعد یک دست زیر چانه و

دست دیگر به پشت سر او گذارده چهره او را بین دو دست بالا برده،

بوسیدند و سپس فرمودند:

حسین منی و انا من حسین، احب الله من احب حسینا، حسین سبط من الاسباط

حسین از من است و من هم از حسینم، هر که حسین را دوست بدارد خداوند

دوست او باد، حسین فرزندزاده ای است از فرزندزادگان انبیاء

اسباط یعنی فرزند زادگان یعقوب (ع)، در این صورت معنای حدیث این است که

حسین همانند اسباط [برای ] یعقوب سبط من است و از نظر ایمان و

عصمت و دریافت حقایق وحی، هم پایه انبیاء و برانگیختگان الهی است.

حضرت رسول (ص) با این حدیث کمال اتحاد روحی و اتصال معنوی و

پیوند قلبی بین خود و حسین بن علی (ع) را بیان فرموده اند. این حدیث

از طریق شیعه در کتاب کشف الغمه اربلی و به نقل از او در بحار الانوار مجلسی

نقل شده، ولی مأخذ آن همان روایت ترمذی است که سندش به یعلی بن مره

ختم می شود که این حدیث را از رسول الله (ص) نقل کرده است .

به نوشته آقای بهبودی در میان علمای اهل سنت، که اغلب از شرح و

توضیح این گونه احادیث، دانسته و شناخته دریغ می کنند، تنها قاضی عیاض

است که در شرح حدیث حسین منی و انا من حسین به معنای اصیل آن اعتراف و

تصریح می کند. او می گوید: گویا رسول اکرم (ص) با تابش نور وحی، آنچه را بین

حسین (ع) و قاتلین آن سرور واقع شدنی بود می دانست، و لذا مخصوصا

نام حسین (ع) را برد و فهماند که او و حسین (ع) از حیث وجوب محبت و

حرمت تعرض و محاربه، چون شخص واحداند،

و رسول خدا (ص) به منظور تأکید همین اتحاد و یگانگی فرمودند:

هر که حسین را دوست بدارد خدا را دوست داشته، زیرا محبت حسین،

محبت رسول خدا، و محبت رسول خدا، محبت خدا است

 فضائل الخمسة من الصحاح الستة، فیروزآبادی، 3/262

، خاندان وحی در احادیث اهل سنت، عبدالمعطی امین قلمجی،

ترجمه آئینه وند، .74

در چه مواردی تاخیر نماز بهتر است

مستحب است که انسان نماز را در اول وقت بخواند و هرچه به اول وقت

نزدیک تر باشد هم بهتر است اما تأخیر آن در مواردی از جهاتی گاهی لازم و

گاهی بهتر است که عبارت اند از:

تأخیر نماز ظهر و عصر برای خواندن نافله های آنها .

 کسی که حالت اقبال یا توجه یا همان حضور قلب را در اول وقت را ندارد بهتر است

نماز را به تأخیر بیندازد تا بتواند حضور قلبش را در نماز حس کند

برای انتظار نماز جماعت یا بیشتر شدن مأمومین و ......

 مسافری که در اول وقت باید با عجله نماز بخواند ، که دراین صورت بهتر این است که

نماز را به تأخیر بیندازد تا عجله اش از بین رود.

تأخیر نماز عصر و عشاء به ، اول وقت فضیلتشان .

 تأخیر نماز مغرب برای کسی که روزه بود و گرسنگی و تشنگی به او

فشار آورده و یا اینکه کسی منتظر اوست .

 توضیح المسائل مراجع، م ۷۵۴٫

 

چرا مشکی میپوشیم؟؟

 چرا مشکی می‌پوشیم؟

 با فرارسیدن ماه محرم، شبهه‌افکنان پیرامون موضوعات مختلف دست به کار شده و

می‌کوشند تا هرچقدر که بتوانند از عظمت، شکوه و پیوند روزافزون مسلمانان نسبت به

واقعه‌ی عاشورا بکاهند. البته می‌دانند تا عاشورا زنده است،

نقشه‌هایشان حتی سراب هم نیست.

اما پاسخ‌هایی متفاوت و متنوع به این سوال که: چرا در عزای آل الله(ع) مشکی می‌پوشیم؟

 پوشیدن لباس خاص در عزاداری به دوران باستان بازمی‌گردد.

در مصر، یونان و رُم باستان مردم هنگام عزاداری لباس‌هایی می‌پوشیدند

که از رنگ و شکل با سایر لباس‌هایشان تفاوت داشته است

 مطابق برخی اسناد موجود، استفاده از لباس سیاه در ایران به دوره قبل از اسلام

بازمی‌گردد. در دوران هخامنشی و ساسانیان هم از رنگ سیاه در لباس

عزا استفاده می‌کردند

 یکی از مراسم کهن ایرانی به نام سوگ سیاوش یا سیاوشان از زمان‌های

بسیار قدیم برگزار می‌شده است که در آن زنان و مردان لباس سیاه به تن می‌کردند

 در ادبیات کهن نیز به سیاهپوشی در ایام عزا تصریح شده است.

جهت اختصار، تنها بیتی از فردوسی آورده می‌شود:

به یک سال در سیستان سوگ بود

همه جامه‌هاشان سیاه و کبود

میشل پاستورو (نویسنده فرانسوی) در کتاب مشکی، تاریخ یک رنگ نشان داده است

که رنگ سیاه از سال ۱۵۰۰ تبدیل به رنگی شد که بسیار پرطرفدار بوده است.

علاوه بر دوران باستان و قرون وُسطی، با شروع دوران مدرن بود که این رنگ

به عنوان رنگی برای پوشش در مراسم عزاداری انتخاب شد.

رنگ سیاه خالی از نور و نماد ظلمت و شب است و انتخاب درستی برای

پوشیدن در مراسم عزای یک عزیز به شمار آمد

 در بسیاری از کشورهای دنیا به ویژه در اروپا، رنگ مشکی رنگ اصلی لباس

عزاداران است و بعضاً حتی جواهرات خاص ایام عزا نیز استفاده می‌شود که

عموما از شبق سیاه ساخته شده‌اند

 با توجه به فراگیری رنگ سیاه در ایام عزاداری، همینک به عنوان رایج‌ترین

رنگ در جهان شناخته می‌شود. پوشیدن لباس سیاه در بسیاری از

فرهنگ‌ها علامت سوگواری و عزا است و به عنوان یک رسم عرفی و

اجتماعی پذیرفته شده است

رنگ سیاه معنای حُزن و اندوه می‌دهد. سیاه رنگ ابهت است و در برخی از موارد

در تاریخ ایران، از جمله نهضت سربداران یا سیاه جامگان از رنگ سیاه برای جنبه‌های

قدرت‌افزایی و ایجاد ثبات و شخصیت استفاده می‌کردند

 شیعیان هم در ایام عزای اهل بیت(علیهم السلام) با سیاهپوشی اعلام می‌دارند

که در منطق ما، بی حسین(علیه السلام) و آبا و اولادش، جامعه تاریک و

جهان بی‌فروغ و سیاه است

 امام حسن مجتبی(علیه السلام) در سوگ امیرالمومنین امام علی(علیه السلام)

جامه سیاه بر تن کرد و میان مردم آمد و برایشان خطبه خواند.

(شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید)

 امام محمدباقر(علیه السلام) فرمود: زنان بنی‌هاشم در سوگ اباعبدالله الحسین

(علیه السلام) جامه سیاه بر تن کردند... پدرم (امام سجاد(علیه السلام))

به علت اشتغال آنان به مراسم عزاداری، برایشان غذا درست می‌کرد.

(بحارالانوار، جلد ۹)

 حرف آخر:
پوشیدن پیراهن مشکی برای عزای اهل بیت به ویژه امام حسین(علیه السلام)

امروز به یک فرهنگ تبدیل شده و در واقع یک پرچم است؛ پرچمی که دشمن پیامش

را به خوبی درک کرده که تا سیاهپوشان محرم و صفر هستند، شعار

هیهات منا الذله زنده و جاری است.

اگر باور ندارید، بر میزان و حجم تخریب و توهین دشمن نسبت به سیاهپوشی

محبان اهل بیت، دقت دوباره‌ای داشته باشید!

تعظیم شعائر الهی

خداوند در قرآن می فرماید: وَمَنْ يُعَظِّمَ شعائِرَ اللّه فَإنَّها مِن تَقْوي القلوب ؛

هركس شعائر الهي را بزرگ دارد ، اين كار نشانه‌ي تقواي دلها است.

(سوره حج آيه 32)

"شعائر" جمع "شعره" به معنى علامت و نشانه است ، بنابراين شعائرالله

به معنى نشانه هاى پروردگار است كه شامل سر فصلهاى آئين الهى و

برنامه هاى كلى و آنچه در نخستين برخورد با اين آئين چشمگير است كه انسان را

به ياد خدا مى اندازد.

می توان گفت قیام حضرت سیدالشهدا و شهادت ایشان از عظیم ترین شعائر

    والهی است و تعظیم آن از مؤکدترین فرمایشات خداوند است.

حسین علیه السلام با شهادت خود، خاندان و یاران باوفایش و اسارت زنان

مطهره خاندانش بزرگترین علامت، راهنما و نشانه است به سوی خداوند تبارک و تعالی و

به جرات هیچ نماد مصوری عظیم تر از عاشورا برای هدایت به سمت خدا نیست.

تابلویی که توجه همه و همه از کوچک و برگ و مرد و زن و جوان و پیر، از هر دین و نژاد و

مسلکی را به خود جلب می کند. یکی را با شهادت طفل

شیرخواره خود، یکی را با شهادت خود، یکی را با اسارت خاندانش،

یکی را با دلاوری عباسش، یکی را با قطعه قطعه شدن علی اکبرش،

یکی را با فلسفه قیامش و... همه و همه را به خود جلب می کند.

یاران امام صادق علیه السلام..

سوال:

چرا امام صادق (ع) با چهار هزار شاگرد دست به قیام

علیه حکومت ظالم وقت خود نزدند و امام حسن در برابر

معاویه اعلام جنگ نکردند ولی امام حسین (ع) با هفتاد و دو

یار با وفای خود بر علیه دستگاه حکومت جبار زمان

خود قیام کردند؟پس ایا می شود نتیجه گرفت امام حسن و

صادق ترسو و از جنگ میترسیدند و شجاع نبودند ؟؟؟

 پاسخ : 

1. صبر،

2. قيام؛

كه هر دو با انگيزش و تلاش امامان براي اصلاح امت انجام

مي گرفته است. با اين تفاوت كه اقدام براي قيام تنها در

زماني اتفاق مي افتاد كه احتمال پيروزي باشد و يا

حداقل از نابودي اسم و رسم پيامبر(ص) جلوگيري شود.

چنين واقعه اي تنها در زمان امام حسين(ع) اتفاق افتاد كه

يزيد براي ريشه كني اصل اسلام توطئه كرد و به طور آشكار اعلام كرد

يكي از دلايل عدم قيام مسلحانه از سوي حضرت امام صادق(ع)

اين است كه آن حضرت نيروي كافي براي قيام مسلحانه نداشت و

اگر امام صادق(ع) قدرت نظامي داشت به طور قطع قيام

مسلحانه مي كرد. . حضرت امام صادق(ع) شرايط و اوضاع آن زمان

را بهتر از ديگران تشخيص مي دادند.

امیرالمومنین هم همینجور بود .

واما امام حسین قیام نکردن و به دعوت خود مردم مکه

روترک کردند و به کوفه امدند ..

خود کوفیان بودند که راه را بر امامشان بستند و اعلام جنگ کردند ...

 

یاران وفادار امام خسین علیه السلام

خداوند به امام حسین علیه السلام یارانی عنایت فرموده که به هیچ یک از

امامان و پیامبران چنین اصحابی عنایت نفرموده بود.

چنان که خود در خطبه شب عاشورا فرمودند:

من هرگز اصحابی بهتر و با وفا تر از اصحاب خودم سراغ ندارم و هرگز

اهل بیت نیکوکار تر و با ایثار تر از اهل بیت خود نمی دانم.

آری حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام در شب عاشورا و روز عاشورا دو

تا دل خوشی دارد دلخوشی بزرگش به اهل بیت است که می‌بیند قدم به قدم

دارند می‌آیند از آن طفل کوچک گرفته تا فرد بزرگش.

ودلخوشی دیگری که مورد بحث ماست و اصحاب باوفایش است که

می‌بیند کوچک ترین نقطه ضعفی ندارند. فردا که روز عاشورا می شود یک نفر از

اینها فرار نکرد،یک نفر از اینها به دشمن محقق نشد‌ ولی از دشمن افرادی را

به خود جذب کردند. هم در شب عاشورا افرادی با آنها ملحق شدند و هم در روز

عاشورا دشمن را مجذوب خودشان کردند که حر بن یزید ریاحی

یکی از آنهاست ۳۰ نفر در شب عاشورا آمدن ملحق شدن

این همه دلخوشی اباعبدالله بود.

ارشاد مفید ،صفحه ۲۳۱(اشک روان )،صفحه ۶۲

قیام و انقلاب مهدی( تعریف شهید مطهری رحمة الله علیه )،صفحه ۱۰۷

(ان شاءالله، چنین یارانی برای امام حسین زمانمان باشیم

انتقام خداوند...

امام حسین (علیه السلام) در شب عاشورا برای اصحاب خود

از حضرت بقیه الله (ارواحنا فداه) سخن گفتند و فرمودند:

خداوند توسط قائم انتقام ما را خواهد گرفت.

چنانکه امیرالمومنین (علیه السلام) فرمودند: آگاه باشید هر خونی، خونخواهی دارد

و هر حقی را جستجوگری است، انتقام گیرنده خون های ما چونان حاکمی است

، که برای خود داوری کند و او خداوندای است که از گرفتن کسی ناتوان

نگردد و کسی از پنجه عدالت او نمی تواند بگریزد.

در زیارت آن حضرت آمده است: همانا تو خون خدا در زمین هستی، و خونی که هیچ کس

از اهل زمین نمی‌تواند از آن خون خواهی نموده و انتقام آن را بگیرد و جز خداوند یگانه

نمی تواند از آن خون خواهی کند.

بنابراین امام حسین (علیه السلام) خون خداست،

لذا هیچکس از پروردگار نمی تواند انتقام حقیقی را بگیرد،

اما در این زیارت و زیارات دیگر امام زمان

(عجل الله تعالی فرجه الشریف) منتقم و خونخواه

حضرت معرفی شده است، که از این جا معلوم می‌گردد

اولین منتقم خون امام حسین (علیه السلام) خداوند و پس از آن

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و به ترتیب لیاقت،

پیروان آن حضرت می باشند.

نهج البلاغه ،خطبه ۱۰۵، ش ۲۴
کامل الزیارات، زیارت ۱۳ ،صفحه ۲۱۶، شرح زیارت عاشورا ،صفحه ۴۲
شرح زیارت عاشورا، صفحه ۴۲

محبت اهل بیت علیهم السلام...

خداوند محبّت اهل بیت علیهم السلام و محبت امام حسین علیه السلام

رو طبق این آیه شریفه در دل کسانی قرار میده که ایمان آورده و

اعمال شایسته انجام می دهند

 

(بدرستی کسانیکه ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند، خدای رحمان

برای آنها محبتی قرارخواهد داد)،

تفسیر:

یعنی به واسطه نیکوئی ایمان و عملشان خداوند در قلبها برای ایشان مودت و

محبتی قرار می دهد، اما اینکه خداوند در دلهای دیگران مودت آنها را قرار می دهد

یادر دلهای خودشان و این امر در بهشت است یا در دنیا، آیه شریفه از

آن ساکت است . لکن در شأن نزول این آیه از طریق شیعه و

ا هل سنت آمده است که این آیه شریفه درباره علی ع نازل شده ،

یعنی خداوند محبت آن حضرت را در دلهای مؤمنین قرار داده ، به هر حال لفظ آیه

به عمومیت خود باقی است.

 تفسیر المیزان -خلاصه

 

 

 

امام حسین علیه السلام و بهشت

 متن شبهه :

گاهی وقت ها احماقانه ترین حرف هاو سوال هارا میشنویم مانند :

" مگر شما اعتقاد و باور ندارید امام حسین الان در جایی بنام بهشت مشغول

خوش گذرونی و عیش و نوش هست؟؟!! و برعکس مگر باور و یقین ندارید که

قاتلین حسین در جهنم مشغول کباب شدن و عذاب کشیدن هستند؟؟!!

پس چرا برای ایشان گریه میکنید ؟؟ ایا گریه شما احمقانه نیست ؟؟

پاسخ به شبهه:
 زمانیکه پیامبر اسلام(ص) و ائمه(ع) نیز بر اقامه عزای امام حسین(ع)

توصیه و تاکید داشته اند! بر ما نیز فرض است که در این واقعه بگرییم

و متاسفانه هنوز هم بسیاری از ما به ارزش امام حسین(ع) و واقعه

جانسوز کربلا پی نبردیم که چنین شبهات دشمن را نشر میدهیم.

در حالیکه شبهه سازان بهتر از ما مقام ایشان را شناختند و

سعی در تهی کردن ارزشهای عاشورایی در نزد ما میکنند. بطور مثال:

آنتون بارا (اندیشمند مسیحی)

میگوید: اگر حسین از آنِ ما بود، در هر سرزمینی برای او بیرقی بر می‌افراشتیم و

در هر روستایی برای او منبری برپا می‌کردیم و مردم را با نام حسین به

مسیحیّت فرا می‌خواندیم.

ما بر گریه بر شهید حماسه ایشان را زنده نگه میداریم و روح ظلم ستیزی را

سینه به سینه از پدران به فرزندان به بهترین وجه منتقل میکنیم که

گوشه هایی از ثمره زنده نگهداشتن حماسه عاشورا را در انقلاب 57 و

جنگ تحمیلی و شهدای مدافع حرم دیده ایم و دشمن با وحشت از این انتقال

ارزشهای امام حسین (ع) با ساخت و نشر این شبهات قصد جدایی ما از عاشورا را دارد

وشاید ما با گریه های خود امام عصر مان را دلگرم کنیم

و به ایشان بگوییم اری ما بر ان شهید ۱۴۰۰ سال پیش اشک میریزیم و

هیچ وقت مانند انها پشت شما را خالی نمی کنیم....

 

شهید یحیایی

شهید عبدالنبی یحیایی

 شدت باران، قبرش را خراب کرد. باید تعمیرش می کردیم. سنگ قبر را برداشتیم

زیرش خالی شده بود و دیواره های قبر و سنگ لحد ریخته بود به هم.

برادر و پسرم رفتند توی قبر. سنگ لحد که برداشته شد جنازه سالم بود.

خواستند بیاورندش بیرون، دست هایشان خونی شد.

جنازه ای که نه سال از دفنش می گذشت و پیش از آن هجده روز

مانده بود روی ارتفاعات کردستان.

 بعدِ بیست و هشت روز هم که برای دفن آوردندش تغییری که نکرده بود هیچ،

بوی عطر می داد.

 یاد شب هایی افتادم که تا دیروقت می نشست زیر نور چراغ فانوس،

می خواند و می نوشت.

میگفتم:

"بابا، خسته ی کاری، برو بخواب. برای چی خودت رو اذیت می کنی؟"

جواب می داد: " می خوام خوندن و نوشتن یاد بگیرم روضه خون امام حسین بشم."

 آخر به آرزویش رسید. محرم که می شد مردم را جمع می کرد برایشان

روضه می خواند.

عبدالنبی هرچه دارد از امام حسین(علیه السلام) دارد.

 راوی: پدر شهید

امام رضا علیه السلام به دعبل (شاعر اهل بیت) فرمود:

ای دعبل! دوست دارم که برایم شعری بسرایی و بخوانی،

چرا که این روزها (ایام عاشورا) روز اندوه و غمی است که بر ما

خاندان رفته است.

جامع احادیث الشیعه، ج 12، ص .567

 

توبه نامه...

آیه:

(و هو الذی یقبل التوبه عن عباده و یعفوا عن السیئات و یعلم ما تفعلون )

ترجمه :

(و اوست که توبه را از بندگانش می پذیرد و از گناهان عفو می فرماید و

به آنچه می کنید،داناست )

تفسیر :

پیام ها:

1- پذيرش توبه گناهكاران و عفو آنان تنها در اختيار خداوند است. وَ هُوَ الَّذِي

2- در اسلام بن بست وجود ندارد و راه بازگشت همواره باز است. يَقْبَلُ التَّوْبَةَ

3- خداوند تمام گناهان را مى‌بخشد. يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ (كلمه سيئات

جمع همراه الف و لام است يعنى همه گناهان)

4- خداوند با وعده عفو، منحرفان را به توبه تشويق مى‌كند.

يَقْبَلُ التَّوْبَةَ ... يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ‌

5- توبه بايد همراه تغيير در رفتار و گفتار باشد و گرنه نوعى تظاهر و

رياكارى است كه خدا مى‌داند. وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ

تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 401

 

مظلومیت امام حسین علیه السلام

سلام بر بدنی که لباس هایش غارت شد. وقتی که امام حسین (علیه السلام)

به شهادت رسیدند دشمنان بی رحم که به خاطر دنیا به جنگ امام حسین (علیه السلام)

آمده بودند به یغما بردن لباس های امام(علیه السلام) را شروع کردند.

پیراهنشان را اسحاق بن حویه حضر می برد و پوشید و پیسی گرفت و موهایش ریخت.

شلوارشان را بحربن کعب تیمی برد و پوشید و زمین‌گیر و فلج شد.

عمامه اش را اخنس بن مرثد بن علقمه حضرمی و یا جابر بن یزید اودی برد و

بر سر گذاشت و دیوانه توام با جذام شد.

نعلین ان حضرت را اسود بنخالد، بجدل بن سلیم کلبی، انگشت آن حضرت به

خاطر ربودن انگشتر برید. عمر بن سعد زره آن مظلوم را برد، شمشیرشان را جمیع بن

خلق اودی و یا مردی از بنی تمیم ربود.

سپس گروه گروه، به خیمه ها حمله کردند و وحشیانه به غارت پرداختند ،آنچه بود

رو بودند تا آنجا که نوشتند :تا آنجا که چادری را که با بانویی از خاندان نبوت

به کمرش بسته بود کشیده و می‌بردند.

بدون اذن دخول صاحبخانه به خیمه هایی که خانه اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه وآله)

به حساب می‌آمد وارد شدند و به محضر اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله)

بی ادبی کردند

مگر آنها نمی گفتم ما مسلمان هستیم و قرآن می خوانیم اگر قرآن می‌خواندند

چرا با آیه شریفه که می فرماید : ای کسانی که ایمان آورده اید به خانه‌های

پیغمبر داخل نشوید مگر آنکه اذن دهند برای شما، مخالفت کردند؟؟⁉️

مگر آن خیمه‌ها خانه پیامبر (صلی الله علیه و آله) نبود که آتش زدند و اهل آن را

آزار و اذیت و اسیر کردند و هر آنچه در خیمه ها بود به یغما بردند، به خدا قسم ،

خیمه های آتش زده شده در کربلا از خانه های پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله)

بود و اهل او فرزندان پیامبر، که دشمنان آنها حقشان را نادیده گرفتند.❗️

نقل شده: پیراهن آن حضرت را ربودند و شمردند بیش از ۱۱۰ مورد از آن بر اثر ضربه

تیر و نیزه و شمشیر سوراخ شده بود.

و در روایات آمده: وقتی دشمن به خیمه ها هجوم آوردند، شمر هم با آنها بود و

دستور داد زینت زنان و دختران را سلب کردند و هر آنچه در خیمه بود روبودند

حتی گوشواره را از گوش ام کلثوم دختری از حسین (علیه السلام) بیرون کشیدند.

زیارت صادره از ناحیه مقدس

لهوف، ص ۱۳۰،سوگنامه:ص ۳۷۴_ از مباهله تا عاشورا: ص ۵۸۵_ش۲۸_الف
احزاب،۵۳

منطق دشمن سنگدل...

سلام بر آن کس که حرمت خیمه شکسته شد

سلام بر بانوانی که از حرم بیرون آمده اند.

عبدالله بن حسن بن حسن (علیه السلام) می گوید:

مادرم فاطمه بنت حسین (علیه السلام) فرمود:

من در کربلا خردسال بودم و در پایم خلخال طلا بود

با بانوان حرم در خیمه بودیم،

ناگهان جمعی برای غارت خیمه ها آمدند مردی بر من هجوم کرد و

کوشش می کرد تا خلخال پای مرا درآورد و به یغما ببرد

در این حال گریه می کرد.

به او گفتم چرا گریه می کنی ای دشمن خدا؟

گفت: چگونه گریه نکن با اینکه زیور دختر رسول خدا

(صلی الله علیه و آله) را غارت می‌کنم.

گفتم: بنابر این مرا رها کن و زیورم را بیرون نیاورد.

گفت: میترسم اگر من این کارو نکنم غیر از من فردی بیاید و

این زیور را برای خود برباید.(با این منطقه خلخال مرا ربود.)

مادرم افزود آنچه در خیمه ها بود همه را غارت کردند

حتی چادرها را که بانوان به کمرشان بسته بودن

می‌کشیدند و می‌بردند.

 

امالی صدوق ،صفحه ۱۶۴ ،سوگنامه ،صفحه ۳۷۶، ش ۳۰

شناخت آدم ها...

از قديم مى گفتن آدم ها رو بايد در سفر شناخت...

من اما مى گم آدمها رو بايد موقع عصبانيت شون شناخت!

اون زمانى كه شرايط، مطابق با خواست و منافع شخص پيش نمى ره،

اون لحظه هايى كه شعله خشم زبونه مى كشه تا اختيار آدم رو بدست بگيره،

اون موقع است كه مى شه فهميد هر كس چند مرده حلاّجه و چقدر قدرت داره

تا به اصول خودش پايبند بمونه

اون لحظه ها آدم مى فهمه كه شايد خودش رو هم درست نشناخته!!!

چه زيبا فرمودند پيامبر رحمت كه:

نيرومند بودن به كشتى گرفتن نيست،

نيرومند كسى است كه هنگام خشم خويشتن دار است.

تحف العقول صفحه ٤٧

صد پسر در خون بغلتد، گم نگردد دختری

دیروز سرگشتگی و بی پناهی

زنان و بچه ها در چندین عکس، لبخند را از صورت خیلی ها شکار کرد؟!

سرگشتگی در میان غرش سلاح ها، بی پناهانی که پناه می بردند.

دیروز سربازی بود که پناه باشد، مردی بود که سایه باشد و سینه سپر کند.

دیروز عکس ها فریاد می زد:

"صد پسر در خون بغلتد، گم نگردد دختری"

ولی روزی را به خاطر آورید که هیچ کس نبود!

جز زنی که سایه اش پناه تمام حرم برادرش بود!

چند عکس دیدیم و حالمان حال گریه است.

راستی
چه خبر از یادگار کربلا؟!

چه خبر از او که داغ دیروز را می بیند و غم امروز را می کشد؟