هفتادودوسر...

عشق یک سینه و هفتاد و دو سر میخواهد
بچه بازیست مگر عشق؟جگر میخواهد
سمت پاهای پر از پینه بیا برگردیم
آی هم قصه ی دیرینه .بیا برگردیم

عشق یک سینه و هفتاد و دو سر میخواهد
بچه بازیست مگر عشق؟جگر میخواهد
سمت پاهای پر از پینه بیا برگردیم
آی هم قصه ی دیرینه .بیا برگردیم
عشق یک سینه و هفتاد دو سر میخواهد...
حسین جان!
چندیست که مرا با دنیای دنیاییها کاری نیست
میخواهم هرجا که هستم
در دنیای تو باشم
دلم پیش تو باشد...
مرا بخر
فقط برای خودت....
حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) فرمود: «همانا رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: مثل امام، چونان کعبه است که بر گردش میچرخند و او بر گرد چیزی نمیچرخد».(بحارالانوار، ج 36، ص 353)
#ماندگار همچو حسین
دلدار ما با هفتاد و دو قربانی
به مصاف عشق میرود
میرود تا رسم دلدادگی بیاموزد
میرود سر میدهد، که بفهمیم معنای سربلندی را
دست میدهد، که تا عالم باقیست، دست خلایق را بگیرد
غریب میشود که غریب نمانیم
میرود تا راه و رسم قربانی شدن را به ابراهیم و هزاران
نسل بعد او نشان دهد.
#ماندگار همچو حسین
قالَ الْحُسَيْنُ عليه السلام: لا اَفْلَحَ قَوْمِ اشْتَرَوْا مَرْضاةَ الْمَخْلُوقِ بِسَـخَطِ الْخـالِقِ.
امام حسين عليه السلام فرمود: ملّتى كه خشنودى مخلوقین و مردم را با خشم خالق(آنها) معامله كند هرگز رستگار نخواهد شد.
عوالم، ج 17، ص 234

راستی در گفتار و کردار، انسان را محبوب دلها و منبع شایسته اعتماد برای مردم میسازد. در حالی که ریا و نفاق و دروغ، افزون بر آنکه شخص را در جامعه و پیش خدا، بی اعتبار میسازد، سبب گسستن پیوندهای اجتماعی نیز میشود و افراد را پیش یکدیگر بی اعتماد میکند. انسانهای دروغگو به دوگانگی در شخصیت دچار میشوند و به همین دلیل، به هنگام برملا شدن دروغ و ریاکاری شان، گرفتار رنج و عذاب وجدان میشوند. در حالی که افراد راستگو و راست کردار، چون تنها آن گونه که مینمایند هستند، وجدان آرامی دارند و از آشکار شدن باطن خویش نزد مردم نگران نیستند.

غرور یکی از مرضهای قلبی است که انسان را از درون تهی میکند و اعمال و رفتار انسان را نابود میکند و در حقیقت به جای اینکه پروردگار بیهمتا را پرستش کند از نفس، مال، مقام و علمش بتی ساخته و آنها را عبادت میکند.
مرحوم سید عبدالله شبر، از علمای بزرگ اخلاق در تفسیر توکل می گوید: «توکل منزلی از منزلگاه های دین و مقامی از مقامات اهل یقین بلکه از درجات مقربین است. حقیقت توکل همان اعتماد قلبی در همه کارها بر خداوند و صرف نظر کردن از غیر او است و این منافاتی با تحصیل اسباب ندارد مشروط بر این که اسباب را در سرنوشت خود، اصل اساسی نشمرد. پس توکل به معنای ترک فعالیت و کوشش جسمانی و تدبیر عقلانی نیست، چون این کار در شریعت مقدس حرام و قبیح است و در شرع مقدس اسلام، تلاش در اموری مانند صنعت و زراعت و سایر راه های به دست آوردن رزق و روزی و تأمین معاش، امری محبوب و مورد تأکید است. (اخلاق شبر، ص ۲۷۵، با تلخیص و تصرف).
امام صادق علیه السلام
۳چیز پشیمانی در پی دارد.
به خود بالیدن-فخر فروشی-چیره جویی بر دیگران