منتظر

روایت است: بعضی اهل طاعت‌اند، بعضی اهل ذکرند و بعضی اهل شکرند،

خداوند می فرماید

من هیچ‌وقت گناه‌کارها را از رحمت خودم مأیوس نمی‌کنم، إِنْ تَابُوا اگر توبه کنند،

فَأَنَا حَبِيبُهُمْ؛ من دوستشان می‌شوم. 
اگر توبه کني، من رفیقت می‌شوم؛ وَ إِنْ دَعَوْا فَأَنَا مُجِيبُهُمْ
اگر درخواست کنند، من جواب آن‌ها را می‌دهم. به درخواستشان عنايت مي‌کنم،

وَ إِنْ مَرِضُوا فَأَنَا طَبِيبُهُمْ و اگر بیمار بشوند، خودم آن‌ها را معالجه ‌می‌کنم.

در این باب تعبیرات عجیبی داریم.

خدا اين‌گونه است!