چگونه به خوشبختی برسیم...
در قرآن از کسالت و تنبلی بهخصوص در کارهای نیک و در راه عبادت خدا، به زشتی یاد شده و این صفت از ویژگیهای منافقان برشمرده شده است. در دو آیه از آیات قرآن که از واژهی "کُسالی" در توصیف منافقان استفاده شده، بر این معنا دلالت دارد.
«منافقان مىخواهند خدا را فریب دهند در حالى که او آنها را فریب مىدهد و هنگامى که به نماز برمىخیزند، با تنبلی برمىخیزند و در برابر مردم ریا مىکنند و خدا را جز اندکى یاد نمىنمایند!»
«هیچ چیز مانع قبول انفاقهاى آنها نشد، جز اینکه آنها به خدا و پیامبرش کافر شدند، و نماز بجا نمىآورند جز با تنبلی، و انفاق نمىکنند مگر با اجبار.»
چون نماز وسیلهی پیدایش حالت ارتباط با خداوند متعال و ظهور عبودیت و خضوع در مقابل خداوند متعال است، آنکه منافق باشد، چون در باطن کافر و مخالف است و هم طالب ارتباط و توجّه نیست، اگر نمازى مىخواند توأم با تکلّف و سستى خواهد بود. افرادی هم که روى عادت نماز میخوانند، و هیچگونه علاقه و توجّهى به حقیقت نماز که اظهار عبودیت و خضوع و خشوع است ندارند و از نماز جز حرکات آن را درک نمی کنند، و نماز را چون باری بردوش خود میبینند که باید آن را بر زمین نهند، در این خصلت مانند منافقان میباشند، و با سستی برای ادای این فریضهی الهی قیام میکنند.